afasie en dysartrie

Dysartrie is een spraakstoornis die wordt veroorzaakt door een beschadiging van het zenuwstelsel,  bijvoorbeeld een beroerte (CVA), hersentumor, ongeval of een spierziekte zoals ALS. Ook kan een neurologische aandoening als de ziekte van Parkinson de oorzaak zijn. Dysartrie komt het meest voor bij volwassenen en dan vooral bij ouderen. Verschijnselen kunnen zijn een onduidelijke uitspraak, een zachte of hese stem, een nasale of monotone spraak of een combinatie hiervan. Daarnaast kunnen er ook slikproblemen en speekselverlies optreden. Na onderzoek stelt de logopedist een behandelplan op en oefent met de patiënt de onderdelen van de spraak die problemen geven. Zo helpt zij de patiënt weer zo goed mogelijk te communiceren.

 

Afasie is een taalstoornis, die ontstaat door hersenletsel in de linker hersenhelft. Ook hier is de oorzaak vaak een CVA en komt het vooral voor bij ouderen. Maar ook kinderen kunnen hersenletsel oplopen met afasie als gevolg. 

Afasieverschijnselen kunnen heel verschillend zijn. Er kunnen problemen zijn met het taalbegrip, met het vinden van woorden of met het vormen van zinnen. Sommige afasiepatiënten spreken heel veel, maar wat zij zeggen is haast niet te begrijpen. Anderen komen heel moeizaam uit hun woorden. Ook het lezen en/of schrijven kan aangedaan zijn. Het herstel van de spraak- en taalproblemen gebeurt voornamelijk in de eerste 3 tot 6 maanden na de beroerte; logopedische therapie is in deze periode zeer belangrijk.

 

De logopedist onderzoekt welke taalaspecten aangedaan zijn en welke communicatiemogelijkheden er nog wél zijn. Zij geeft voorlichting en advies  aan zowel  de patiënt als zijn/haar familie en biedt oefeningen  om het begrijpen, spreken, lezen en schrijven te verbeteren. Ook kan ze helpen bij het aanleren van een alternatief communicatiemiddel, wanneer dat nodig is.